حــــریــــم عـــشـــق

 سفره ی نوروز                                                                                                                

نوروز، شرارِ دل رسوا به سرم زد

عطرِ نفسِ سرکشِ دریا به سرم زد

دل بود و لب و گردن و گیسوی بهاران

شورِغزل و شورش وغوغا به سرم زد

خم گشت به یک پَرزدنم قامتِ دیوار

وقتی که ندای دلِ شیدا به سرم زد

از خانه بدرگشتم  و در دشت دویدم

آواره شدن در دلِ صحرا به سرم زد

آماده شدم خونِ رگِ خویش بریزم

در چشمِ تو تا میل تماشا به سرم زد

دل پیش، من افتاده سبکبال، به دنبال

انگار که رسوایی دنیا به سرم زد

در نیمه ی ره دستِ تو بربست ره ام را

ره بستنِ تو، عالمِ سودا به سرم زد

اشک از مژه ام ریخت به رخساره ی گلگون

 تیری که هوای تو هویدا به سرم زد

***

 در سفره ی نوروزی من جزغزلی نیست

رقصیدنِ یک بسملِ  تنها به سرم زد

      مارچ 2008

به عزمِ توبه  سحر گفتم استخاره کنم

 بهارِ توبه شکن میرسد چه چاره کنم

                                                               حافظ

ای کاش فضای  راز گفتن باشد

دست تو به دست من به گلشن باشد

آن شب دلم آن چه خواست اندیشه مکن

بگذار که اختیار با من باشد

تـو آبـی آبـشــار را می مانی

لـبـخنـدِ گلِ انـار را می مانی

هنگامه ی با طراوتِ بارانی

مهتابِ شبِ بهار را می مانی

این عشق تو شاهین هنر کرد مرا

از لـذت عـاشـقـی خبرکرد مرا

یکباره چکید بر لب ِ سوخته ام

راضی به قبول هرخطر کرد مرا

برخیز و سرود زندگانی بفرست

پروانه ی وصل وکامرانی بفرست

امشب نفسم گرفته شهر تو کجاست؟

یک بار دگر به من نشانی بفرست

برخیز و بهار ارغوانی بفرست

در من بدم و شورجوانی بفرست

با گفتن حرف « دوستت دارم» خویش

یک چشمه ی آب زندگانی بفرست

 بادرود!

هشتم مارچ روز همبستگی زنان را، به همه زنان شادباش می گویم؛

دلم پُِر است فضا تنگ کوچه غمناک است

عروسِ عشق به زیرِ هزارمن خاک است

نه دستِ دوست نه ره توشته و نه روزنه ای

سفر به پیش و رهِ عاشقی خطرناک است

دعا بده بروم جست و جویِ روزنه ای

که چشم ها به ره و قلبِ عاشقان چاک است

طلسمِ جاده ی بن بست سدِ من نشود

که عشق سرکش و چابکسوار و چالاک است

هجومِ عشق زکف بُرده اختیارِ مرا

اگرچه کاخِ ستم گردنش برافلاک است

دعا بده بروم سرنهم به مستیِ عشق

در آن سپیده که انگور در تنِ تاک است

     دسمبر 2005

خوانندگان گرامی!

هرپیامی که از نام وآدرس من در پیامخانه ها نوشته می شود، از قلم  و اندیشه ی من نیست.

  بااحترام

 راحله یار

   ســفـرِعـشـق

عاشقی دردلِ صحرا، جگری می خواهد

دلِ آتشکده ی شعله وری می خواهد

پای آزاده  نپیچد به خم و پیچ رهی

منزلِ دورِ محبت، کمری می خواهد

هنر عشق نیاموخته عاشق نشوی!

عاشـقی عاشقِ از خـود گـذری می خواهد 

سر بباید که سفر پیشه کند در ره ی عشق

سفرِعـشـق هـوایِ دگـری می خـواهـد

سینه را رو به جلو رو به خطرباید داد

وقتی معشوق به تیری، سپری می خواهد

تو که عاشق شدی و دم زدی از عشق، دلا!

عشق قربانی وعزمِ وخطری می خواهد

***

عشق با حکمتی از تو ثمری می خواهد

در دلِ ظلمتِ شب ها سحری می خواهد

   فبرور 2008