دلی گرفته به جانم جگر نمی ماند
به روی شانه ی افتاده سر نمی ماند

سر شکسته به بال دلم چه می بالد
دلی که سر به تن بی ثمر نمی ماند

یکی دو بیت غزل های من اگر ماند
لبان سرخ می آلود تر نمی ماند

گناه عاطفه ی شعر عاشقانه کجاست؟
نگاه توست مرا پشت در نمی ماند

درخت تاک تنم تن نمی تند به تنی
درخت سیب دلم بی تبر نمی ماند

گرفته ام یخن شعر عاشقی که چراـ
تو را ز داغ دلم بی خبر نمی ماند؟
***
لجاجت و خطر عاشقانه شیرین است
همیشه دامن داغ خطر نمی ماند

راحله یار